Chongqing gold mechnical and electrical equipment Co., Ltd

Als er eenmaal brand uitbreekt in een gebouw, veroorzaakt het vaak binnen enkele minuten catastrofale gevolgen.Passieve brandbescherming, als de "eerste verdedigingslinie" voor de veiligheid van gebouwen, beperkt automatisch de verspreiding van vuur, houdt ontsnappingsroutes onbelemmerd,en beschermt de structurele integriteit van het gebouw door het ontwerp van materialen, componenten en systemen, zonder menselijke of elektrische interventie. In tegenstelling tot actieve brandbeveiligingssystemen (zoals automatische sprinklers, rookmelders en brandblussers) berust passieve brandbeveiliging op de inherente kenmerken van het gebouw zelf,met brandwerende materialen als belangrijkste elementDeze materialen moeten niet-brandbaar, niet-ontbindend en niet-geleidend blijven bij extreme temperaturen, zodat de inzittenden een ontsnappingsruimte van 30 minuten tot enkele uren hebben.waardevolle tijd kopen voor brandredding. Om de werkelijke prestaties van brandwerende materialen te waarborgen, moeten zij worden gecontroleerd door middel van internationaal erkende gestandaardiseerde test- en classificatiesystemen.De Europese normen EN 13501, EN 1363-1 en ISO 834-1, samen met de Amerikaanse normen ASTM E119 en UL 263, de Britse norm BS 476 en de Japanse norm JIS A 1304,samen het wereldwijde kader vormen voor de beoordeling van vuurvaste materialenDeze normen zijn grotendeels gebaseerd op gespecialiseerde brandwerende ovens om echte brandtemperatuurprofielen te simuleren, waardoor de reactie van het materiaal op vuur en brandwerendheid wordt gekwantificeerd. In dit artikel wordt systematisch geïntroduceerd over de rol van vuurvaste materialen in passieve brandbeveiliging, hun belangrijkste soorten, belangrijkste test- en classificatienormen,een vergelijking van belangrijke wereldwijde normen, praktijkgevallen en toekomstige trends, en biedt een uitgebreide referentie voor architecten, ingenieurs, materiaalfabrikanten en professionals op het gebied van brandveiligheid. De basisprincipes van passieve brandbescherming en de dubbele rol van vuurvaste materialen De kerndoelstelling van de passieve brandbescherming is het bereiken van "drie controles"door brandcompartimentatie, structurele bescherming en rookbeheersing: 1.De verspreiding van vlam en warmte onder controle houden 2Behoud van de integriteit en draagkracht van bouwcomponenten 3.Vermijding van giftige dampen die de ontsnappingswegen en aangrenzende gebieden binnendringen (Figuur 1: Schematisch schema van een passief brandcompartimentatiesysteem, waarin wordt aangetoond hoe componenten zoals firewalls, branddeuren, wanddichtingen,en brandwerende dampen werken samen om de verspreiding van vuur en rook te beperken- Ja. Brandvaste materialen spelen "twee sleutels" rol hier: 1Reactie op brand: beoordeling of het materiaal in de vroege stadia van een brand gemakkelijk ontvlambaar is, of het bijdraagt tot de verspreiding van het vuur,en of het grote hoeveelheden rook of gesmolten druppels produceertTypische classificatienormen zijn EN 13501-1 (A1 hoogste niet-brandbare kwaliteit → F zeer brandbaar), ASTM E84 (Vlamverspreidingsindex en rookontwikkelingsindex), BS 476 Deel 7, enz.Materialen met een lage reactie op brand (zoals A1-klasse) kunnen de vroege ontwikkeling van een brand aanzienlijk vertragen. 2Brandwerendheid: onderzoek naar de duur van het draagvermogen (R), de integriteit (E, voorkoming van vlampen) en de isolatie van een materiaal of onderdeel (I,beperking van de temperatuurstijging aan de niet-ontmaskerde zijde) onder standaard brandomstandigheden.Gebruikelijke classificaties zijn EN 13501-2 (EI/REI + minuten, bijvoorbeeld EI 60 geeft integriteit en isolatie die gedurende 60 minuten wordt gehandhaafd), ASTM E119/UL 263 (uren) en BS 476 Deel 20-24. Alleen materialen die zowel een uitstekende brandreactievermogen als een hoge brandwerendheid bezitten, kunnen werkelijk een betrouwbaar onderdeel van passieve brandbeschermingssystemen worden. Testnormen, testapparatuur en classificatiesystemen voor vuurvaste materialen De prestatieverificatie van vuurvaste materialen is gebaseerd op gestandaardiseerde vuursimulatietests. ISO 834-1 / EN 1363-1: Standaard brandcurve van cellulose (kamertemperatuur → 945°C & 60min → ongeveer 1100°C & 180min), gebruikt voor het testen van de brandwerendheid van muren, deuren, balken, kolommen, afdichtingen, enz. ASTM E119 / UL 263: Amerikaanse normen, met curves die vergelijkbaar zijn met ISO 834, maar enigszins andere belastingtoepassings- en storingskriteria. UL 1709: Koolwaterstofbrandcurve (extrem snel temperatuurstijging, 1100°C in slechts 5 minuten), vaak gebruikt in risicovolle scenario's zoals petrochemische installaties en tunnels. BS 476-serie: Traditionele Britse normen, nu grotendeels vervangen door EN-normen, maar nog steeds veel gebruikt in Commonwealth-landen en delen van Azië. (Figuur 2: Verticale oven voor brandwerendheid) (Figuur 3: De horizontale oven voor brandwerendheid) De serie EN 13501 is de kernnorm voor de brandwerendheidsclassificatie van Europese bouwproducten: EN 13501-1: Brandresponsclassificatie, waarbij wordt gekeken naar de bijdrage van het materiaal aan de aanvankelijke verspreiding van het vuur. EN ISO 1182 (niet-brandbaarheidstest, niveau A1/A2) (Figuur 4: ISO 1182 niet-brandbare testoven) EN ISO 1716 (totale verwarmingswaarde, niveau A1/A2) (Figuur 5: ISO 1716 bomcalorimeter) EN 13823 (Small Intake Biology (SBI) test, niveau A2-D) (Figuur 6: ISO 13823 SBI) EN ISO 11925-2 (Test op ontsteking bij kleine opname, onder E-niveau) (Figuur 7: ISO 11925 Test met een enkele vlambron) EN ISO 9239-1 (Floorstralingswarmteproef, alleen voor vloeren) (Figuur 8: ISO 9239 Test van vloerstralingspanelen) ISO 5660-1 (Cone Calorimeter test, voor warmteafgifte- en rookproductiegegevens van producten met een B-D-niveau, is een van de hulpmethoden voor categorieën B-D in EN 13501-1.) (Figuur 9: ISO 5660 Kegelcalorimeter) Hieronder worden de gebruikelijke vuurvaste materiaalsoorten en hun prestaties onder de belangrijkste normen beschreven: (Figuur 10: Tabel van typen, testnormen en classificatiesystemen voor vuurvaste materialen) (Figuur 11: Schematisch schema van het werkingsprincipe van een intumescente brandvertragende coating - bij blootstelling aan vuur breidt de coating zich snel uit tot een dikke koolzuurlaag,het effectief isoleren van warmte en het beschermen van de stalen structuur- Ja. In feitelijke tests moeten deze materialen meestal voldoen aan zowel brandwerendheids- als brandbestrijdingsvereisten en toegang krijgen tot de markt door middel van certificeringen van derden (zoals CE-markering,UL-certificering, Intertek, Applus+ enz.).

EN 16989 Verklaring. EN 16989:2018 en EN 45545-2:2020 In bijlage A en B van EN 45545-2:2013+A1:2015 wordt de volledige brandtest van de stoel ingevoerd, waarbij drie groepen beschadigde stoelen worden getest, maar niet het geval van niet-beschadigde stoelen.Het bleek dat de stoelen die aan EN 45545-2 HL3 voldeden alleen individueel aan BS 6853 klasse Ia voldeden., wat leidt tot de toepassing van verschillende testregimes en tot diametraal tegengestelde testresultaten.de testresultaten voor de beschadigde stoelen waren slechter dan die voor de niet beschadigde stoelen, maar er waren ook gevallen waarin de ongeschonden stoelen een slechtere verbrandingsprestatie hadden dan de beschadigde stoelen. Om deze redenen heeft het CEN/TC 256-spoorwegcomité de testmethode voor de brandgedragstest van complete stoelen opnieuw opgesteld om gedetailleerde bepalingen te bevatten voor de brandtest van complete stoelen,met verschillende wijzigingen en toevoegingen aan de brandbron, vandalisme, testmodus, steekproefvereisten, steekproefopstelling, testprocedure en verificatieprocedures en -vereisten voor de kalibratie van apparatuur, enz., en werd in februari 2018 goedgekeurd,officieel gepubliceerd als EN 16989:2018 in juni 2018. Doel van EN 16989 EN 16989 bevat een gestandaardiseerde methode om: Bepalen van het vuurgedrag: Beoordeel hoe een compleet treinstel (inclusief bekleding, hoofdsteun, armsteun en stoelkas) reageert wanneer het wordt blootgesteld aan brand, met de nadruk op warmteafgifte, rookopwekking en vlamverspreiding. Evalueren van de weerstand tegen vandalisme: Beproef het vermogen van de stoel om opzettelijke schade te weerstaan die van invloed kan zijn op de brandprestaties. Zorg voor naleving: Voldoen aan de brandveiligheidseisen van EN 45545-2 voor spoorwegvoertuigen, met name voor passagiersstoelen, om brandrisico's tot een minimum te beperken en de veiligheid bij evacuatie te verbeteren. De norm is van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat materialen die in spoorvoertuigen worden gebruikt, niet aanzienlijk bijdragen aan brandgevaar, vooral in scenario's met een hoog risico, zoals tunnels of overvolle treinen. Voorschriften voor stoelen in EN 45545-2 In EN 45545-2:2020 wordt de eerdere inhoud van de volledige brandtest van de stoel in de bijlagen A en B geschrapt en wordt de testmethode officieel verwezen naar EN 16989:2018. Bovendien bevat EN 45545-2:2020 bepaalde eisen voor complete passagierszitjes en hun materialen: Voor niet-gepolsterde stoelen gelden twee principes om aan de eisen te voldoen. Alle oppervlaktes moeten voldoen aan de voorschriften van R6, d.w.z. stoel, voor- en achterste rugleuning, armleuningen, enz. Als alternatief moeten de stoel en de rug van de rugleuning aan de voorschriften van R6 voldoen.De volledige stoel moet aan de voorschriften van R18 voldoen.. Voorschriften van EN45545-2 R6 Voorschriften van EN 45545-2 R18 Voorschriften van EN 45545-2 R21 Voor stofferde stoelen: De complete stoelen moeten voldoen aan de voorschriften van R18, de testmethode verwijst naar EN 16989:2018. Bovendien moet de stoel vóór de brandtest worden getest met snij-vandalisatietoets.Na het snijden vandalisme, wordt de lengte van de snee gemeten om het niveau van vandalisme te beoordelen. EN 16989 Brandproef voor voertuigzitjes Brandtesten met stoelen kunnen worden vernield. Er zijn vier brandproeven vereist indien de stoel geheel of gedeeltelijk moet worden vernield. Er moeten twee brandtests worden uitgevoerd met de stoel in een vernielde staat. Er moeten twee brandtests worden uitgevoerd met de stoel in een ongestoorde toestand. Brandtesten met zitplaatsen mogen niet worden vernield. Er moeten twee brandproeven worden uitgevoerd overeenkomstig punt 7 met de stoel in een ongestoorde staat. EN 16989 Brandproefprocedure Testinstelling Testomgeving: de test wordt uitgevoerd onder een calorimetrisch systeem met een uitlaatkap en uitlaatleidingen van roestvrij staal, waardoor een goed geventileerde toestand met een uitlaatstroom van 1,2 m3/s wordt gewaarborgd. Ontstekingsbron: als ontstekingsbron wordt een met propaan aangedreven brander van 15 kW gebruikt, die een realistisch brandscenario simuleert. Testmonster: een complete stoelassemblage, met inbegrip van bekleding, hoofdsteun, armsteun en stoelschaal, wordt getest. Vandalismesimulatie: de stoel wordt onderworpen aan een snij-vandalisme-test om opzettelijke schade te simuleren.omdat beschadigde materialen zich in een brand anders kunnen gedragen. Teststoelconditionering. Test stoel snijden vandalisme. Teststoelpositie onder de rookkap. Branderpositie op de teststoel. EN 16989 instrumentatie- en apparatuurstabilisatie, uitlaatgasstroom moet 1,2 m3/s zijn. Start van het gegevensverzamelsysteem. Branderontsteking en vlamtoepassing, open vlam van 15 kW, toepassingstijd van 180 tot 360 s vanaf het begin van de teststart. Test continu tot 1560s. Metingen: de belangrijkste gemeten parameters zijn: Warmteafgifte (HRR): de snelheid waarmee tijdens de verbranding warmte vrijkomt, gemeten in kW/m2. Maximale gemiddelde warmte-uitstoot (MARHE): een kritische maatstaf voor de beoordeling van de brandintensiteit, eveneens in kW/m2. Totale rookproductie (TSP): de hoeveelheid rook die wordt gegenereerd en die van invloed is op de zichtbaarheid en veiligheid tijdens de evacuatie. Vlamhoogte: De mate waarin de vlam zich heeft verspreid, wat aangeeft hoe snel een vuur zich kan verspreiden. Als u meer informatie nodig heeft, zoals specifieke testcriteria, aankoop van apparatuur of vergelijking met andere normen, laat het me dan weten!

De uitvinding van de kegelcalorimeter Er zijn veel testmethoden om de brandprestaties van materialen te beoordelen, zoals de Small Flame Source Test (ISO 11925-2), de Oxygen Index (LOI) Test (ISO 4589-2, ASTM D2863),Horizontale en verticale ontvlambaarheidstest (UL 94), NBS Smoke Density Test (ISO 5659-2, ASTM E662).alleen de prestaties van een materiaal onder bepaalde testomstandigheden beoordelen, en kan niet worden gebruikt als basis voor de beoordeling van het gedrag van een materiaal in een echt vuur. Sinds de uitvinding in 1982 is de kegelcalorimeter erkend als een testinstrument voor de uitgebreide beoordeling van de brandweerstand van materialen. Het heeft het voordeel dat het in vergelijking met de traditionele methoden uitgebreid, eenvoudig en nauwkeurig is: het kan niet alleen de warmteafgifte meten, maar ook de rookdichtheid, massaverlies,ontvlambaarheid, en andere parameters in een test. Bovendien, the results obtained from the cone calorimeter test correlate well with large-scale combustion tests and are therefore widely used to evaluate the flammability performance of materials and assess fire development. Standaardnaleving De kegelcalorimeter is een van de belangrijkste vuurproefinstrumenten voor het bestuderen van de verbrandingseigenschappen van materialen en wordt gebruikt door vele landen, regio's,en internationale normalisatie-organisaties op het gebied van bouwmaterialen, polymeren, samengestelde materialen, houtproducten en kabels. ISO 5660-1 ASTM E1354 BS 476 Deel 15 ULC-S135-04 Het principe van de kegelcalorimeter Warmteafgifte Het beginsel van warmteafgifte is gebaseerd op het feit dat de netto warmte van de verbranding evenredig is met de voor de verbranding benodigde hoeveelheid zuurstof, ongeveer 13.1MJ warmte wordt vrijgegeven per kilogram zuurstof dat wordt verbruikt. Specimens in the test are burned under ambient air conditions while being subjected to an external irradiance within the range of 0 to 100 kW/m2 and measuring the oxygen concentrations and exhaust gas flow rates. Rookvrijstelling Het beginsel van de rookmeting is gebaseerd op de intensiteit van het licht dat door een volume verbrandingsproducten wordt doorgegeven als een exponentieel afnemende functie van de afstand.De rookverduistering wordt gemeten als het deel van de laserlichtintensiteit dat door de rook in de uitlaat wordt doorgegeven.Deze breuk wordt gebruikt om de uitstervingscoëfficiënt te berekenen volgens de wet van Bouguer.De proefpersonen in de test worden verbrand onder omgevingsluchtomstandigheden en worden blootgesteld aan een externe straling in het bereik van 0 tot 100 kW/m2 en wordt de rookverduistering gemeten., en uitlaatgasstroom. Massaverlies De proeven in de test worden boven het weegapparaat verbrand terwijl ze worden blootgesteld aan een externe straling in het bereik van 0 tot 100 kW/m2 en de massaverliesgraad wordt gemeten. Verslagen De testgegevens kunnen worden berekend voor de warmteafgifte per blootgesteld gebied of per kilogram materiaal dat tijdens de test is verloren gegaan, de totale warmteafgifte,rookproductie per blootgesteld gebied of per kilogram materiaal dat tijdens de test verloren gaat, totale rookproductie, massaverlies en totale massaverlies. Tijd tot aanhoudende ontvlamming en blussing, TTI, in seconden Verwarmingsvrijstelling, HRR, in MJ/kg, kW/m2 Gemiddelde warmteafgifte in de eerste 180 en 300 jaar, in kW/m2 Maximale gemiddelde warmte-uitstoot, MARHE, in kW/m2.s Totale warmteafgifte, THR, in MJ Verlies van massa, in g/m2.s Rookproductiepercentage, SPR, m2/m2 Rookproductie, TSP, in m2 Kegelcalorimeterapparatuur Kegelvormige elektrische radiator met een stralingsopbrengst van 100 kW per vierkante meter. Bewaarinrichting voor bestraling en warmte-stroommeter. Wel warmte-isolatie ladingcel. Uitlaatgassystemen met luchtstroommeters. Verbrandingsgasmonsternamingsysteem met filterinrichting. Gasanalysator, met inbegrip van O2, CO- en CO2-concentratie-analysator. Meesysteem voor het meten van rookverduistering. Zelfkalibratiesysteem. - Gegevensverzamelingssysteem. Operatiesoftware. Toepassing Evaluatie van de verbrandings eigenschappen van materialen de verbrandingsgevaren van het materiaal worden beoordeeld op basis van de testgegevens van de test met de kegelcalorimeter (bv. HRR, HRR-piek, TTI, SPR, enz.),en de geschikte materialen te identificeren voor gebruik in verschillende toepassingen. Mechanisme van vlamvertrager Door middel van herhaalde tests en vergelijking van testgegevens kan de samenstelling van materialen worden geoptimaliseerd om materialen met betere vlamvertragende eigenschappen te verkrijgen. Brandmodelstudie Door de hitteafgifte, de rookafgifte van brandende materialen, de trendanalyse of de koppeling aan een middelgroot testmodel (ISO 9705) te analyseren, worden verschillende soorten brandmodellen vastgesteld. Samenvatting De kegelcalorimeter biedt een methode voor het beoordelen van de warmteafgifte en de dynamische rookproductie van proeven die met een externe ontsteking aan bepaalde gecontroleerde stralingsniveaus worden blootgesteld.Het is een cruciaal instrument in brandonderzoek en onderzoek dat meer herhaalbaar is., meer reproduceerbaar en gemakkelijker te voeren.